el salladın hemen koştum,
mavi eşarbın yine boynundaydı,
göğüslerinin farkında değildim o sıralar,
yalnız gözlerin ilgilendiriyordu beni,
dalgalı saçının hayaliyle yatıp kalkıyordum,
sevda çeşmesine uğruyordum susadıkça,
gel deyince geliyordum,
git deyince uçurumdu her yer,
dönüşü olmasa diyordum bu gelgitlerin,
merkezinde sen olan bir daire düşündüm,
çevrende dönmek istiyordum,
aynı çile dergahının aşıkları gibi,
ışığa tutkun, yanmaya hazır pervane gibi,
esir pazarından alınma iki paralık cariye gibi.
kapılanmak istiyorum sana.
eğer yok diyorsan bu sevdanın sonu,
kıyamet kopsun, yıkılsın dünya,
gel, birlikte girelim toprağa.
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
