Sen gül ki...
Hüzünler uzaklaşsın masum gönüllerimizden
Dağılsın kara düşünceler muhayyilemizden
Umutlar kuşatsın çepeçevre gökyüzümüzü
Bütün pencerelerimiz yeşile, maviye kuçak açsın
Kuşlar yuvalasın şehrimizin her köşesinde
Derelerimiz çoşsun gölümüzü Akdeniz eylesin
Ilıman iklimler hüküm sürsün ayak izlerimizin üzerinde
.
.
.
