Karanlık yoktur,
Sadece ışık göze ulaşmamıştır.
Durdukça su götürdün,
Peşinden duvarlar örüldü
Bayraklar yükselirken kadınların sırtlarında.
Kundaktan, beşikten,
Sen geri gelme diye
Çünkü sen gitmemeyi bilmiyordun,
Kalmanın cahiliydin.
Bense hep seninleydim,
İçtiğin kahvenin köpüğündeydim.
Kahvenin ve devenin ana vatanından yağlandım,
Koştum yetiştim dudaklarına.
Sen durdukça şekerli içtin kahveyi,
Boşuna köpürmüşüm latince.
YZKİTAP İZLERİ
Yırtıcı Kuşlar Zamanı
Ahmet Ümit
Ahmet Ümit'in Yeni Romanında Hafıza Bir Suç Mahalli Ahmet Ümit, sevilen karakteri Başkomser Nevzat'ı bu kez en karanlık dehlizlere, kendi zihninin tekinsiz koridorlarına sürüklüyor. Polisiye
İncelemeyi Oku
