açılış...
her yer
yemyeşil
rengârenk
sayfalar
yaprak yaprak
hoş kokulu
buram buram
çiçek çiçek
sarı
beyaz
pembe
mâvi
kırmızı
her yer
dal budak
düşersen
tutunacak
hayret
hatırlamıyorum
nasıl da
düştüm
cennetin
dallarına
gez
dolaş
eğlen
gönlünce
burda
ne aç kalırsın
ne susuz
ne de çıplak
derken
bir durak.
ikinci perde...
ne yaptın
renkler
soluyor sanki
toz pembembeler
kırılmış
kirli sarı
daraldın
savunmasız
çırılçıplak
hissediyorsun
kendini
sendeliyorsun
kalmış bak
tutanacak
üç beş dalın
neyse ki
tutundun
di mi
gösteri
devam etmeli...
son perde...
her yer
çöl
her yer
toz toprak
ne bir
can
ne de bir
dal kalmış
tutunacak
anladın
ama
çok geç
düşünüyorsun
bin pişmanlık
donup kaldı
rûhunun
derinlerinde
düşüyorsun
işte
kesmişsin
yeşerdiğin dalı
bile bile...
