Rüzgardan ellerin vardı, sonbahar diye.
Üşümek gelmiş kapı komşum olmuştu.
Ya o hummalı titremeler.
Kaldırımların orospulara teslim saatlerinde uykum kaçar,.
Kimliksiz bedenler yatağımı ısıtırken,
Gözümden sana ait iki damla yaş,
Mecburiyetlerini yanına alıp,
Şimdi bıraktığın kadar yalnız.
Gözlerini hatırlamak ne mümkün!
Unutmak kadar imkansız.
YZKİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
