Kırmızı gonca güldüm ben ellerinde
Koklamaya kıyamazdın sözlerinle bile
Bir gün yaşlar doldu gözlerimize
Vakti geldi ayrılığın; hüznü kalbimde
Göz göze ağladım resminle senelerce
Seni aradım her yerde, herkeste
Öyle bir yandı ki yüreğim seni sadece
Sende gördüğümde
Açmadan soldu gülün bu bedende
Gözlerinmiş ruhuma umutlar bağışlayan
Sözlerinmiş beni bende yaşatan
Daha sen gül yüzüme bakmaya kıyamadan
Vakti geldi ayrılığın; gonca gülün şimdi kalbinde
