Sana yazılmış şiirler vardı / Seni anlatan şiirler her bir satırında

2007 Oğuz Atay roman ödülüne layık görülen İhsan Oktay ANAR’ın Suskunlar romanı 17.yüzyıl İstanbul’unu ve çevresini anlatmaktadır

Bir martı çığlığında gizliydi seni sevişim / Tüyleri kadar beyaz uçuşu kadar sonsuz

Evvel zaman içinde kaybettim kalbur samanı / Renkli rüyalarımı çaldı masal kahramanları

Kaçıp kurtulmak istiyorum bazen / Herkesten uzağa her şeyden uzağa /

"Bu gece dağ başları kadar yalnızım"

Yabancı bir memlekette, yabancı bir gökyüzü altında buldum kendimi. Baba ocağıyken tek dayanağım, annemin sıcaklığıyken mutluluğum, soğukta kaldım. Herkese ve her şeye düşmandım. Gözyaşlarım eşlik ederken yalnızlığıma, nefes almak her geçen gün zor gelirken varlığıma, o geldi.

Süveyda yok olmuştu. Yalnız bırakmıştı, sevdasını o buldu, şimdi kılını kıpırdatmıyor Süveyda. Süveyda susuyor ve daha bir karartıyor kendini. Süveyda yarısını geri ver ona diğer yarısını geri ver ilk gün sen getirdin, sen bul ve geri getir. Karartma dünyanı Süveyda hadi tekrar âşık et ve baştan yarat kendini…