Gözleri vardı
Yaşarken kim, neden, nasıl...
Yar!
Kafesin altında atan yüreği yanık yanık çaldığının harındandı.
En soğuk seslerin içinde titrer can …
şimdi kar zamanıdır
Sıkıca sarıl keçeyi daha bir ört!
Lapa lapa yağıyor hayat
tamamı sulu, içi buz tutan baharın sonu…
Elim!
Bir ömür anın içinden tut
Tut ki sıcak dursun varlığı
Tam tamına yirmi dört saat
koyun koyuna sevişmek kime mahsustur.
Kaynar, demlenir tavşankanı. karşılıklı!
Sefa olsun
yazısı tüm yoksulların
Öğle kapıları ardına kadar açık,
kokusu buram buram
Ancak benim bildiğim sevda yokuşu
Ne sıcak, ne dolu, yoğun yağmur yağışı,
sen bana koşarken akşam olurdu
BenimSin Aşk!
Ayşe Keskin/ Trabzon
