ne aşk ne yedi rengi yansıtır ışık
damarın gözünde kanarsa tasadır
kozalak süs çam üstü bitse de gece
satırla yolları aşan düş tanıktır
tende karanfil tüter yelkovan masal
akrep donar kan kızarır öz çatışır
kazan kaldırır nifak köşeden bakar
ömür geri dönse yarısı yanıktır
değişmez yara sesi niceden çatık
alnı üstünde ter taşıdır karanlık
çatlasa ancak sürgün dalı yılların
pıtrağı can için bengiye sanıktır.
2004/ Ayşe Keskin-Trabzon
