Kara duvarlar keser yüreğinin köşe başlarını,
Adımların sık, korkulu,telaşlı ve yorgun.
Ruhun gereksiz bir savaşta ağlamaklı.
Ne zaman dönsen arkana,mazideki çocuk,
Dizleri yara bere içinde ama mutlu.
Bir yel savursa seni tatlı diyârlara,
Sarhoş olmaktan korkarsın oysa ki,
Hayat dediğin anlık; ama iyi ama kötü.
Kara duvarlar bile şimdi yaslı,
İçindeki çocuk sana küsmüş,gözleri yaşlı.
Korkma bahar tenli özüm!
Mutluluk yanı başında saklı.
Duvar sandığın ise korkularının aldatıcı,
Soğuk yanılsamaları.
