Deniz gözleriyle anlamlı anlamlı,
İstanbul seni sordu,dün nazlı nazlı.
Yok demeye dilim varmadı,
Sustum sanırım, o da anladı.
Öfkesi güneş gibi kızgın,
Sert adımlarla yanıma yanaştı,
Yüzüme baktı masum ve ağlamaklı.
Sarıldım boynuna avuturcasına,
Eteklerini savurarak narin bir kız edasıyla,
Kendi kalabalığında zamana karıştı.
Dilinde eskiden kalma hüzünlü şarkısıyla,
Unutulmazsın sen İstanbul!
Güzelliğin dillere destan,
Bakışların ateş kor olsa da.
