Yazmak yazar için neleri ifade eder?

Yazmak bazı yazarlar için dışavurumdur. Bazı yazarlar ise yazdıklarıyla çelişirler. Bu durumda kişisel tatminin ötesinde farklı düşünceler meydana gelir. Bir grup yazarda yanlızca maddi kazanç elde etmek için yazar.

Size katılıyorum genel anlamıyla.. Evet bazen yazmak bir intihardır. Bazende yaşama sarılmaktır diye ekleyeceğim. Zıtların çelişmesi bir tür.

küçük İskender yazma pratiği için şu cümleleri kullanır, “Yazma eyleminin kendisi hiçbir soruya cevap oluşturmaz : Yazmak istemek, yeterlidir. Yazdıklarınızın fuzuli olduğunu düşünseler de, yazmak istemek gerçekten yeterlidir.” Bu tümüyle açıklayıcı sözlere katılıyorum. Aslında yapmak istemek bir çok şey için yeterlidir. Hemen, şimdi ve burada ilkesi uyarınca yazabilir bir insan.

Yazmak, düşüncelerimizde kördüğüm haline gelmiş isteklerimizi, öyle olduğunu veya olması gerektiğini kabul ettiğimiz tezlerimizi veya hayallerimizi birilerine aktarmak ve buna karşılık olum ve övgü (mümkünse maddi karşılık) almaktır. Zira okunmayan bir yazının değeri yok denecek kadar azdır ve öyle ima edilmeye çalışılsa da hiç kimse sadece kendi için yazmaz. Peki yazınca beynimizde ki bu kördüğümler çözülüyor mu? Kesinlikle hayır. Yazma isteği ve tutkusu olan insanlarda bu düğümler yaşadıkları sürece artıyor ve artacaktır. Yazı, karşılık ister. Yazı, övgü ister. Yazı, okunmak ister. Yoksa yazı, yazı olamaz.

Yazıyorum, o halde, varım. Yazıyorum, o halde, yok olacağım.Yazıyorum, çünkü içimde kara bir boşluk var: Bu, kara, yağlı, içi boş bir ur sanki. Bu boşluk bir türlü dolmuyor, hep büyüyor. Bu, dev bir açı ortayının, açı kenarlarından gittikçe uzaklaşmasına, veya, Tolstoy’un Savaş ve Barış da betimlediği gibi, Napolyon'un, 1812 yılında, kaçan Rus ordusunun peşinde Moskova’ya doğru ilerlerken, önünde gittikçe açılan, genişleyen, yayılan; sonunda denetlenmesi tamamen olanaksız hale gelen doğu cephesini andırıyor. Yazıyorum, çünkü korkuyorum; geçen zaman, semtlerin değişmesi, sokaktan gelen gümbürtü ve ayaktakımının uğrun uğrun gelen egemenliği beni korkutuyor; çünkü geriye baktığımda, anıların bütün nirengi noktaları yıkılmış ve ayakta kalan tek bir anıt yok! Yazıyorum, çünkü ülkemin ve dünyanın tamamen yanlış bir yola doğru sürüklendiğini görüyorum: barış, sevgi, insan hakları, çevrecilik, Birleşmiş Milletler, küreselleşme, bilim, teknik, sistemler, her şey yanlış, yalan, sahte ve göz boyaması: İnsanlık kendi öz yokoluşunun son savaşına doğru hızla ilerliyor. Yazıyorum, çünkü medya, basın, gazeteler, dergiler, FM ve televizyon yayınları beni korkutuyor ve tiksindiriyor. Yazıyorum, çünkü, sessizlik olsun istemiyorum. Barış olsun istemiyorum. Savaştır yazmak. Şiirdir zamanı yavaşlatan. "Çernozyum" dur şiir. Yazıyorum ve görüyorum ki, uçsuz bucaksız esintilere açık yüreğimin yelkeni, çelişkiler ve tutarsızlıklar rüzgarlarında, sulardan sulara sürüklüyor gönlümü. (Havanın Fen Noktası, 1999)

Yazar bir vatandaştır, siyasi ve sosyal önemi olan meseleler üzerinde fikirlerini açıklamış ve devrinin davalarında rol almıştır..Diyorlar....Sanırım bu nedenler yazar için yazmayı ifade ediyor...