"Yazmak, aslında kendime yazdığım mektuplardır; ama neyse ki postacım bazen başkalarına da dağıtıyor." - Umberto Eco"
"Yazmak, aslında kendime yazdığım mektuplardır; ama neyse ki postacım bazen başkalarına da dağıtıyor." - Umberto Eco"
Burası Tanzanya deyip geçmek çok kolaydı belki; ya da mühim büyüklerimizin yaptıkları gibi "şiddetle" kınamak şiddeti. "Uğurlar olsun," diyerek gönderdiğimiz gözlüklü amcayı dün gibi hatırlarım. Çocuktum.. Yıllar geçti, büyüdüm ama yine de anlayamadım bir türlü: Bir kalem- hem de yazan bir kalem.. Hatta yazdığı için bir kalem.. Neden?
Neden direksiyon başında oturmak varken, başkalarının kullandığı bir arabada bilmediğiniz bir yöne gitmeye razı oluyorsunuz?
Daha önce okuyanlar için: yazıyı biraz değiştirdim.
Mutlu olmak sevmek aşk bizden uzakta değil bilakis Yaradan bize bunları en güzel şekliyle sunmuş. Yeşillenmiş bir ağaç yağan bir yağmur bunlar sevgi kaynakları aslında. Hele bir de kadına sunulan en güzel hazine doğurganlık işte bu hayatın en büyük sır ha
Oğuz Atay
