"Yazmak, bir çölü geçmek gibidir; vardığınızda ne bir vaha kalmıştır ne de sizden bir dirhem et." – Franz Kafka"

Şiir > Bireysel

üzgün

Haz - An

gecenin iğnesi ince işliyor yalnızlığın nakışını / sessiz bir haykırışı dinleyen yüreğin ritmi var

üzgün

Adrese Teslim

Zordur bazen iki damla yaş arasında yol almak, / Üzerinde bir ağırlık olup

olumsuz

Sevgilim...

Ah benim elleri korkak / elleri vicdansız, / elleri zalim,

olumlu

Minnet

MİNNET / Yaşadıklarımı, anıların tozlu sandıklarına kaldırdım, / İte kalka

üzgün

Otolog

Kimseye değil zamana isyanım / Suçlusu kim bu hızlı yol alışın

nostaljik

Ağlayacağım

ısıtır bağrını güneş / otların, ağaçların, toprağın / güller yapraklanır

üzgün

Hoşça Kal

![]() / Aynı paslı makasa bakardı yüzümüz. / Kesmezdi bilirdik.

Başa Dön