Yakınma
Şerh etmiyor artık kalemlerimiz aşkı / Kâşâneleri birbir virâneye tebdil oldu gönüllerimizin
"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"
"Kitaplar, sessizliğin çocukları ve belleğin anneleridir. — Umberto Eco"
Şerh etmiyor artık kalemlerimiz aşkı / Kâşâneleri birbir virâneye tebdil oldu gönüllerimizin
Babam ateşe tapardı korkusundan / Kırk derece yanardım bazı geceler yatağımda
Bacağında picama tırmanıyorum cama / Kıbrıs'a gidek demem güven duymasam rumcama
Kapalı diyorlardı açıkmış radar / Sonu belli oldu sonuç bu kadar
Başım dağlar boranı, ömrüm bir mülteci kampı, / Sırtımda kırk yıllık sızı, elimde
Düşünmez Dünyanın Ötesi Vardır / Kubbeyi çınlatan, yeri sarsanlar, /
KÖTÜLÜĞE KAPILAN İNSANLIK / Bulutlar çekiliyor insanlığın önünden / Ve