Seni hiç görmedim
İstanbul
Hayatın masalını
Senin sokakların anlatırmış.
Karanlıkta koşarmış senin insanların.
Anlat İstanbul,
Gölgende yananları,
kaldırımlarında tükenenleri,
Anlat!
Bir küçük kızın,
Avuçlarında erime…
Bir gün bir kadının,
Çığlığı kopmuş
İstanbulda!
Susmuş herkes,
Sokaklar çaresiz kalmış,
Ve o gün
Bir küçük kızın
Avuçlarında erimiş
İstanbul!
Seni hiç görmedim
İstanbul!
Anlat bana kendini,
Kaldırımlarını,
Işıklarını,
Gölgelerini,
Anlat İstanbul.
