Gece... Gündüz...
seni gündüz gece anmak derdindeyim. Herkezlerden daha çok sevmek peşindeyim.Gönlümü aşkından yakmak niyetindeyim. Çünkü sen, sonsuzluğun simgesisin.Sen beşerin asla ulaşamadığı yerdesin. Yıldızlara dokundun sen, ağaçlarla konuştun, ay'a bile sözünü geçirdin,muhteşemi sen yaşadın, yaşarkende bizleri asla bırakmadın. En başta insandın sen... Yetim doğdun,öksüz büyüdün... Senin de canın acıdı sende yoruldun sende sıkıldın... Sende döktün mübarek gözlerinden yaşlar... Sen de alışveriş yaptın, sende şaka yaptın, sende sevdin...Sen bizden uzak değil sen bize en yakın oldun.Sen uç noktaların dengesi, sen gönüllerin sevgilisisin. Sen Muhammed'sin. Aşk'ların en güzelisin.
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
