Özümü özüne can eyle Eflâ
Terimi terinde verimli ırmak
Huyum, suyum ateşe çalmış
Dokun kor sesinle; kül eyle Eflâ
Ben aynadan ötede, sen aynam içre
Sen yolgeçmez hanı, ben tutsak yolcu
Yolcu su eyler, sen suskunluk
Bakıp taşır gülüşünü; gül eyle Eflâ
Ruhumu ruhuna meşk eyle Eflâ
Gözümü gözünde nura yolculuk...
Nutkum, nefsim çileden ermiş
Kır aynayı sarıl bana; aşk ile Eflâ...
