ATATÜRK’ÜM-KEMAL’İM
Uzattığım köklerim, tutmaz oldu toprağı
Yitiriliyor Türkçem, kapalı geleceğim
Ateş böcekleri ve raylarda giden tiren
ATATÜRK’ÜM-KEMAL’İM ağlıyor kızıl şafak
Uğruna can verdiğim; o Vatan’ım nerde ki?
Yattığın yerden kalk Aslan; Yürü Güneş batarken
Peşinden geliyorum Ata’m izin nerde ki?
Türkçe konuş arkadaş, ikinci dil bilmem ben
Küflü sözler kısadır, pas tutarlar zamanla
O cahil insanların, şaşkın bakışlarıyla
Kemal Keçeli
] ]
