Yine fırtınalıyım, bu gece
Denizlerde, göklerde her yerdeyim
Kaldırdım başımı, durulmasın ne sular ne bulutlar
Caydırma denizdeki balığı gökteki atmacayı avından
Nefes almalıyım
Payıma düşen havayı solumalıyım
Artık bırak,
Çıplak ayak mor menekşe rengi ise tenim
Geceden doğma suratım
Ve hala omuz üstünde duruyorsa başım
Göz ucuyla yaktım ise bir günün kıyısından
Bedenim yok
Nefesim yok
Sesim çıkmıyorsa
Ve kendinde değilse zihnim
Bu beyaz tenin acı çığlığı
Bilmem nerelerde korlanacak.
Kemal keçeli
]
