Şəhrilər içrə təkcə səni gördüm cənnət Bakı,
Kaş səni bir də seyr etməyə olsun qismət Bakı.
O qədər seyr eylədim heç görmədim sən tək səfa,
Qalmışam sən tək səfaya gör necə həsrət Bakı.
Bir zamanlar Şərqin ən namuslu bir şəhri idin,
İndi səndə qoymayıblar ar ilə ismət Bakı.
İçəri şəhər, Xəzər dəniz, Atəşgahın ilə,
Başqa xalqlarda yaranıbdır sənə diqqət Bakı.
Elə vaxt olub saatlarla işıqsız qalmısan,
Heç sənə layiq deyildir zülm ilə zülmət Bakı.
Sən küləklər şəhrisən dəf et küləklə dərdləri,
Çox əzablar görübdür bu biçarə millət Bakı.
Məni sənnən ayıran namərdlərə var nifrətim,
Allahımdan istərəm onlar üçün lənət Bakı.
Müntəzirin arzusu vardır Bakını görməyə,
Mən də olmasam nəşim eyləsin ziyarət Bakı.
