Gül misal bestesidir bardaktan bize gülen.
Dudakları ıslatan berrak naz sağanağı.
Demliğin sinesinden katre katre dökülen.
Erguvan denizinin efsane ipek ağı.
Buğulanır bakışlar suretine bakarken.
İçimizi ısıtır nefesiyle dem be dem.
Tazeliğe remz olur bardakta sabah erken.
Dudakta kuruluğa gamzesidir hep merhem.
Çiy düşer geceleri ince gül yaprağına.
Nazeninler iz sürer buğusunda her daim.
Zarafet elçileri haz süzer bardağına.
Bir perinin edası olur çay suyuna im.
Çaydanlık sükut eder iz bırakır isiyle.
Damakta burukluğun sayfaları ipekli.
Flulaşır anılar geçen zaman sisiyle.
Bardağın yarısı dem yarısına su ekli.
Ankara, 22ç07.2012 İ.K
