Yüreğim durgun bugün,
Basit yazacağım bu sefer herşeyi,
Mesela güneşin dağların ardından,
Ne sıkıntılarla doğduğunu bilmeyeceğim,
Bu durumda güneşin doğum gününü de sorgulamayacağım.
Sadece yine güneş doğdu bugün diyeceğim...
Karıncaların o koca şeyleri,
Nasıl taşıdıklarındanda bahsetmeyeeğim,
Ve bunları ömürlerinde hiç uyumadan yaptıkları ilgilendirmeyecek beni,
Sadece yine ölümüne çalışkan karıncalar bu sabah diyeceğim...
ı
ki martının nasıl da birbirlerine uyumlu süzüldüklerinden banane,
Hele arada kaçamak bakışlarla birbirlerini gözleyişlerini hiç görmedim,
Bembeyaz iki martı geçti önümden, ne kadar da güzellerdi...
Küçüken bu basamaktan düşmüştüm, babamdan hızlı gideceğim diye parka,
Dizimde hala izi de var ama onu da söylemeyeceğim,
Hafifce gülümseyerek geçip gideceğim bugün.
Etrafta oynayan çocukların masumluğunun imrendiriciliği,
Oynadıkları salıncakların mıknatıs gibi çocukluğumu çektiğini,
Bunların hiçbirinden bahsetmeyeceğim,
Ne de güzel oynuyorlar çocuklar deyip geçeceğim.
Arada esen rüzgarın düşünce boşluklarıdaki basıncı artırdığını,
Yada tanıdık bazı anıları yüzüme çarpığını da yazmayacağım,
Sadece rüzgarın, atkımdan çekiştirmesinden bahsedebilirim belki.
Fazla uzatmayacağım lafı, sözü.
Öyle dalıp dalıp gidiyorum ama nereye olduğunu demeyeceğim,
Sormayın boşuna, ne omuzumdaki ağırlıktan bahsedeceğim,
Ne de yitirlenlerin yerine dolan koca boşluktan ,
Özledim işte diye fısıldayıp usulca, çekip gideceğim bugün.
Yüreğim durgun ne yapayım, Basit yazacağım bu sefer herşeyi,
Belki de yazmayacağım,
Bir damla yaş süzülecek o kadar...
