Daha yazı bile bulunmamışken insana hükmedilmiştir beklemek. Oysa insanlar neden bekler ki? Kimi? Niye? Neden bekleriz?
İnsan mutlaka beklemeye mahkumdur. Bir yaş daha büyümek, okulu bitirmek, iyi bir meslek sahibi olmak... Bunlar içinde insanın en çok yüreğine dokunan onu beklemek oluyor. Balkonuna şamdan ile çıkıp, yola bakmak. Bu umutsuzca bekleyiş parçalıyor insanı çünkü bildiği "hayır" cevabını reddediyor. Neden? Neden onu kapının önünde beklersin ki? Zaten onu beklerken bacadan gelen Noel Baba'yı fark edemeyiz ya da arka bahçeden sesi gelen dostu. Ya da biz fark etmek istemeyiz. Kim bilir.
Bence insan beklemekten vazgeçmeli, bacada bir Noel Baba var.
KİTAP İZLERİ
Cumhuriyet'in İlk Sabahı
Şermin Yaşar
Cumhuriyet'in Şafağında Bir Çocuğun Adımları Tarihin büyük anlatılarını, savaşların ve kuruluşların destansı öykülerini kişisel ve dokunaklı kılmak edebiyatın en zorlu görevlerinden biridir. Şermin Yaşar, "Cumhuriyet'in
İncelemeyi Oku
