Benim için üzülme ANA ben anarşist oldum

Öldürmüşler ruhumu faşist önyargılı hücrelerinde
Müebbet yediğim hayatın
Anahtarımı kaybetmiş gibiyim
Evimin yolunda ezbere bildiğim karanlık sokaklarda
Ayaklarıma kedilerin ruhları takılır
Kim bilir az ilerdeki köpek öldürmüştür onları
Var olma, öldürme iç güdüsüyle
Bir ekip arabası çekmiş çöplüğümün köşesindeki sokak lambasının altına
Beni bekler elimde çokomellerimle çocukluğumdan kalma
Kayserili bakkaldan almışım bir paket samsun iki tane de çokomel
Kırlangıçların yankılandığı sokak araları çoktan yazı uğurlamakta
Sesim boğulur arasında korkarım güle güle diyemem orospu yaza
Bakalım hangi erkeğine gidecek 3 aylığına
Hem ayıp olur dizlerimi sızlata sızlata gelen görkemli kışa
Şarabım kanımdan zift boğazımdan çıkmaz olmuş
Yazılası hikaler dolmuş aklıma, kahramanları belli
ve O' nun sevmediği tarzda yalın dilli
Gitmek, kaçmak geliyor içimden
Altın vuruş gibi şırıngamdan,
Gümüş bir mermi gibi kovanımdan,
Fırlama bir döl gibi babamın erkekliğinden
Gitmeliyim buralardan
Bomba koymalıyım bu coğrafyanın tam ortasına 550' nin altına
Bir tren garından eve anama attığım son mektupta
" Benim için üzülme ANA ben anarşist oldum "demeliyim
Türküler söylemeliyim dersim dağlarında