Bu sürgün diyarından sesim yetmiyor öteye.
O kadar uzaksınız ki,
Yorgun kelimelerim eriyor harf harf.
İçime yıkılıyor tüm duvarlarım
Altında sıkışarak can veriyorum.
Kanlı şafaklar sayıyorum her gün.
İkinci cemre de düştü ya,
Papatyalar ayak uçlarımda
Gözlerim çisil çisil sonbahar.
Ellerim prangalı, her yanım kesik kanıyorum.
Üşüyorum bu sürgün diyarında.
Ve siz yoksunuz yanımda uzun zamandır,
Sizin kadar kolay unutamıyorum.
Gözlerinizi, sesinizi, ellerinizi, sizi
Siz güzel dostlarım
Evet sizin kadar kolay unutamıyorum.
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
