Yolunun düşmediği bir çıkmaz sokakta yüreğimden yüreğine bir sevda uğurlamışken yalnız ve bilinmedik ölümümdü beni gözyaşımda boğan. Yaşamımda olduğu gibi ölümümde de sen yok, seninle birlikte herşey!
Bugün rüzgara salıcak saçlarım yok, bir çocuk yüreğini avuçlayamadım, gözlerini göremediğimden de ta içine kadar gülümseyemedim... Bu yokluk ve hasretle ölüyorum her gün yeniden v hep aynı sancı, ağlıyorum; kanlı, soğuk, sitemli ve sadece ben var sen yok yine!..
Kapıyorum gözlerimi;
Ve gökyüzü senin renginde; alaca-bulaca, insanlar sana benziyor; hepsi bencil. Islanmıyor...
Yağmur yağıyor, ağlıyorum-ıslanıyorum, ölemiyorum..
KİTAP İZLERİ
Var mısın? Güçlü Bir Yaşam İçin Öneriler
Doğan Cüceloğlu
Doğan Cüceloğlu’nun Veda Sohbeti: "Var mısın?" Üzerine Bir Değerlendirme Her yazarın bir veda eseri vardır; bazen bilinçli bir son nokta, bazen ise kaderin beklenmedik bir
İncelemeyi Oku
