Süzülüp de ak pak bulutlardan yere inmiş.
Rengine usaresine güzellikler sinmiş.
Semaverler mest olmuş da demlikler sevinmiş.
İnce bellilerin hatırlı konuğudur çay.
Özünde huzurun sımsıcak busesi kaynar.
Mevzu o olunca ateş de şevkle yanar.
Bir dem tadan lezzetini her dem onu arar.
Güzelliğin haz veren munis soluğudur çay.
Adını koyanlar mevsimlerden esinlenmş.
Su semaverde yorulmuş,demlikte dinlenmiş.
Rengi ile kokusu ile her dem özlenmiş.
Uzun gecelerin sonsuz yolculuğudur çay.
Ankara18.11.2008 İ.K
