Sabahın kör karanlığında konuldu dışarı
Ezanlarla, gecenin en ışıyanına doğru
Aydınlık ve ayaz bir günün başında
Öyle yalnız öyle ayrık duruyordu.
Gelen geçen buruk gözlerle bakıyordu
Nasıl da üşümüş, nasıl da öksüz üstlerinde
Sahibini yitiren ökçelerin ince kırgınlığı,
Kuru bir derinin yıpranmışlığı vardı.
Sonra, taşlarda ürkek adımlar duyuldu
Etrafta başka hiç kimsecikler yoktu
Nasırlı elleri bir hamlede uzandı
Eskimiş paltosunun içine soktu…
Isıttı !/ Isıttı! / Isıttı !
