Bildiğimiz yerlerden rüzgarlarla savrulduk,
İlk gençlik yıllarının ateşiyle kavrulduk...
Duyduğumuz bir türkü sızlattı ruhumuzu
Yağmurlarla dost olduk ıslattı ruhumuzu...
Hayatın kamçısıyla sillesiyle büyüdük,
Yürekteki çocuğu peşimizden sürüdük...
Ayrılık ve kaybetmek dünyadaki yasaydı,
Hep dik durduk yılmadık, sanki düşmek tasaydı...
Bir meçhulün ardından kan, ter, gözyaşı döktük,
Işığı gömüp kalbe ordan korkuyu söktük...
Hep dik tutar çökertmez içteki gururumuz,
Vücut fanidir ama yokedilmez ruhumuz...
