bu kalem deli,
bu kalem divane!..
adını yazıyor durmadan...
yüzünü çiziyor kağıtlar üstüne..
al gülüm, ver gülüm
çizik çiziksin işte!
kaşın nerede, gözün nerede?
bulamadım ağzını!..
kayboldum labirentlerinde...
sürdü sürüştürdü kalemler
siyaha döndü dudaklarının pembesi
dalından sarkan böğürtlen misali...
“ye beni!” diyorsun ya, boyum yetmedi...
gözlerin kızıl çalar gözlerime,
de ki savaş yeri!...
de ki!..
gözlerini öldüren iki misket mermi!..
tenin dersen masmavi!..
kuş olup uçar gülüşün..(avlu güvercini...)
devinir dokunuşlarında yıldızların,
biri kayar, bulur beni!...
saçların bukalemun!..
yatar kayalıklarına hazanımın..
düşen yapraklar gibi!..
bu kalem deli,
bu kalem divane!..
unutmuş dört işlemi,
okul ödevini,
memleketin halini!..
aşk konuşur ikimizle
dili sivri!..
dili sivri aşklarla deldik birbirimizi!...
