çocuklar gibi dudaklarımı buruştururken
anne diye bağıramamak boynumu büker
gülüşler okyanusta balık silüeti gibiyken
bana daima sol yanıma devrilmek düşer
çiçekler açamaz tarumar bahçelerimde
bir başka baharı beklemek vardır bende
uçmak, koşmak, isterken çayır çimende
günlerce gölge gibi sürünürüm yerlerde
sevdiğim şarkıyı mırıldanırken dudağım
ya ezan okunur ya siren bastırır sesimi
herkesin acelesi inancı vardır elbette
tüm çocukların bir ele tutunduğu yerde
anne diye bağırmamak boynumu büker
