,,Korkma
ben geldim
gördüğün gölgemdir
izin verde gireyim harebe_i gönlüne
misafir olayım bu zaman
yalnızlığına,
kabullendiğin kadar kalıcı
yalnızlığına göre fazla dürüsttüm
yalnızlığa göre belkide yalancı
bak işte geldim korkmadan
tüm bedenin esareti ile
saçağında damlalar yanağımda
akıyor ve o kadar yakıcı
sokaklarında bakışlar var üzerime
sorguluyor gözler
tedirginim cevapsızlığımda
uzak kalıyor cümleler
anlamıyorlar sen anla
aç mahrem gönlünü
Kerem kadar cömert
İsa kadar bakir geldim
düşlemeye korktuğum kadar düşledim
sevmeyi öğrendiğimden bu yana
sevilmek için bu kadar?
müsadenle yeter artık
yorucu oldu bu dram
izin vermesende
Ben O Tac Mahal'de
sultan makamına yerleşiyorum...
