Ey sevgili döner birgün Böyle gitmez devranın
Haciz koysan tüm varıma Mala özü değişmem
Ne etsen de sana hergün Bayram olmaz evrenin
Yanarım kendi narıma Küle közü değişmem
Kalsam sahranın düzünde Yoluma kırk şer dolsa
Dururum dostun sözünde Eğer gerçek bir yolsa
Batıp çıksa yeryüzünde Herbir canlı yok olsa
Kıran girse de arıma Bala tuzu değişmem
Deniz’de kalmayıp damla Kurusa suyum arkım
Toplanıp da cemi cümle Etseler benim terkim
Yaşarım sessizce gamla Yıkılsa evim barkım
Yoksulluk çuldur derime Bola azı değişmem
(Kervan Oldum, Kum Yayınları, 2000)
