insanlar hep bir ışık bekler...
okyanusun ortasında kürek çekmeden bekler,
sürüklenmeyi bekler hep...
ve sonunda bir deniz feneri ışığıyla asılır küreklere
belki de bir yansımadır sadece bu ışık
ama o bunu değil
sadece ışığı düşünür
kalbinin çoşmasını sağlayan ışığı
ellerini küreklere perçinleyen ışığı düşünür
biraz sonra anlayacaktır ;
ışığın bir yansımamı
yoksa gerçekten bir fenerden sızan ışıkmı olduğunu.... (yoksa gerçekten bir fener sızıntısımı olduğunu...)
HERKESİN UMUTLARINI VE YÜREĞİNİ COŞTURACAK BİR IŞIK (deniz feneri) OLMASI DİLEĞİYLE....
00:20 23.06.2001
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
