Birdenbire oldu bendeki ölümün
Tüm yaşanmışlıklara sardım seni
Bir gece yarısıydı gidişin
Yüreğimin derinliklerinden kalktı tabutun
Tırnaklarımla kazdım mezarını
Hayallerim, umutlarım, beklentilerim
Benim dediğim her şey artık seninle
Sırf sen yalnız kalma diye
Son bir cümle bile fazlaydı sana
Yaşattıklarının bıraktığı sızı
Bu yetmez mi suskunluğuma
Avuç avuç toprak yığınca üzerine
Birkaç damlaydı gözlerimden süzülen
Ağlıyorum sanma senin için
Sana değil gözlerimdeki yaşlar
Sırf mezarın susuz kalmasın diye ]
Vildan Sevim
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
