Ben Japon sahili, sen tsunami,
Köpükler saçarak başımdan aştın.
Virane kalbimde saklanan gömü,
Planı uğruna peşime düştün.
Kleopatra’nın soyundan mısın?
Efsane Leyla’nın köyünden misin?
Şirin ile Oğuz boyundan mısın?
Sevgiyle dolarak gönlüme taştın.
Ağlayan hasretim vuslatı diler,
Hayalin kalbime ustura biler.
Mahzun gözlerinden sıcak mermiler,
Gönlümü delerken halime şaştın.
Sitemden uçaklar duygu kulemi,
Yıkarak bağrıma sardın elemi.
Hüsnünle fethedip tekmil âlemi,
Kuruyup sızlayan yaramı deştin.
İkizi sen misin, Ezo Gelin’in?
Gönlümde köpüren duygu selinin,
İçinde yüzmeye kirpik telinin,
Ucuyla duygudan kuyular eştin.
Bakışın kalbimde Nuh’un Tufanı,
Süpürdün mazimden geçen zamanı.
Vardığın son nokta hüzün limanı,
Sevdada doluydun, yalanda boştun.
Gözümden düşmüşken cümle huriler,
Karşımda dans eder sahte periler.
Gönül kovanımda balsız arılar,
Uçarken ecelik tahtına koştun.
Mehmet NACAR
]
