"Yirmi yedinci Mayıs ve hala dünya dönüyorsa, demek ki henüz yeterince saçmalamamışızdır." - Douglas Adams"

Ey Bebek

bir dalın kırılmasından üzülmüyorsan ormansın demek yaprakların yerlerde sürünmesinden dert yanmıyorsan simsiyah bulut olup bozkırdaki çocuklara ağlamıyorsan doğal olarak büyüdün ey bebek sana kim oyna diyebilir

yazı resim

bir dalın kırılmasından üzülmüyorsan ormansın demek
yaprakların yerlerde sürünmesinden dert yanmıyorsan
simsiyah bulut olup bozkırdaki çocuklara ağlamıyorsan
doğal olarak büyüdün ey bebek sana kim oyna diyebilir

güneş olup yanmışa da üşüyene de aynı davranıyorsan
ellerini bir başkasının suratına vuruyorsan tokmak gibi
herkes senin için bir davuldur hadi oyna büyümüş çocuk
yok say yüreğini gözlerini yum istediğin gibi şarkıyı çal

kasırga altında kalmış bir rüzgar gülünü anlayamıyorsan
bir mezarın önüne konulmuş ölüyü bekleyen taş misali
dünyadaki sevgilerin her birini yüreğinde çürütüyorsan
ben kum değil çöl değil fırtına olurum diyebiliyorsan eğer
doğal olarak büyüdün ey bebek sana kim oyna diyebilir

KİTAP İZLERİ

Nohut Oda

Melisa Kesmez

Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön