/üryan çığlığın nefesinde
yıkıldı şehrim/
cehennem kuyusuna düşmüşüm
ki.. benim bildiğim cennetti
tebessümle uzanırken Zühre yıldızına
üstü örtülü cümleler güruhunda
ucubeler iniyor
seviştiğim!
deccalmiş meğer
/güneşin rengi siyah mıydı?/
biat ettiğim adamın nefesinde
fahişe tükürüğü kokuyor
bacak arasından süzülüyor
üçgen yüzler
ve
kirli bir lahite kazınıyor adım
oysa
babil’in bahçelerine yakışırdı yüzüm
karanlık basınca şehrimin üzerine
kefensiz ölülerin tırnaklarından doğuyor
piç yaşamlar
isyanın şafağında
ayin sesi yankılanıyor
ah… yanıyor kanatlarım
şeddeleniyor cambazlıklar
bakışlarımda mühürleniyor
riyakarlığın en babası
günah dolduruyorum avuçlarıma
sırıtan büyücülerin inadına
isyan akıyor yanık dudaklarımdan
öfkenin dişlerinde örseleniyor
bakire ruhum
işte söylüyorum
yansın bütün şiirler
marazi bir aşka
satıldı iffet
bakma yüzüme İsa
çarmıhta aradığım
gaybın sırrı
garip bir monoloğun
keskin dönemeçlerinde
inzivaya göz kırpıyorum
sussun artık voltalarım
alâmetin sûretine çiviledim
hiçliğin soluğundaki kızıldenizi
Yeşim Deren
