]yağmur
tenimden kayıp toprağa harman
debelendiğim
sessiz girdap
siz bayım
geldiniz
döndüm yüzümü
gölgeniz gülücükler saçarken
mahremiyetimin çizgilerinde
gözlerim şehla
arşı adımlıyorum
yalnızca gölgeydiniz
güneşe üşüyordum
siz bayım
gülmüyordunuz
geçmişin
etek altı sorgulamaları
prangaya mahkum
tebessüm! bebek masumiyeti
uzandım
yüreğinizin ol orta yerine
dağıldım
kalabalığınızda
ağır geldiniz
kelebeğe koşuyordum
siz bayım
kasıklarımda dolanan ince bir sızıydınız
doru bir atın şahlanışıydı
gelişim
yelelerimden asılan rüzgar
mitralyöz ateşi
duldanızı arandım
yalnızca vahaydınız
aya gülümsüyordum
siz bayım
aslında bende varoldunuz
uçkurunuz karşısında
diz çöken yosma
izi var teninizde
her gözlerinize dokunuşumda
yüreğimde binlerce hançer
ve
semalarınızdan
usulca uzaklaşıyorum
vazgeçtim !
sizden bayım
bittiniz
Yeşim Deren
