Yağmur yağıyor bu gün İstanbul’da,
Rüzgarın sesi odamda dans ediyor mumun ışığıyla.
Bir kelebek kanadının sesi kulağımda,
İçimi acıtıyor.
Arabaların sesleri, masal gibi şimdi.
Kafayı vursam yastığıma uyurum,
Ama vicdanım bırakmıyor peşimi.
Ellerim de çiçeklerle gelmek vardı şimdi sana,
Ama ilk kez korkuyu öğrendim.
Halbuki neler düşünmüştüm, hayallerimde senin için,
Şans, hayat, umut ne dersen de.
Maktul değilim, ben hep katildim.
Ruhumu öldürdüm bu gece.
KİTAP İZLERİ
Kayıp Tanrılar Ülkesi
Ahmet Ümit
Zeus Berlin Sokaklarında: Ahmet Ümit'ten Mitoloji, Cinayet ve Hafıza Üzerine Bir Roman Ya eski tanrılar ölmemiş, sadece unutulmuşsa? Ve içlerinden biri, bu umursamazlığa öfkelenip modern
İncelemeyi Oku
