Bilmezdim önceleri adını
Çayırları süsleyen narin bir çiçek derdim
Kırmızıyı ilk sende sevdim
Onun gözlerinde karayı sevdiğim gibi
Adının gelincik olduğunu öğrendim sonra
Ne kadarda uyuyor adın görünüşüne
Seni o kadar sevmeme rağmen
İncecik beline dokunmaya korkuyorum hala
Ya parçalanıp yok olursun
Yada küsüp bir daha dans etmezsin diye
Kimi zamanda kızıyorum rüzgarlara
Hesapsızca eselim derken seni incitecekler diye
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
