GEVEZE AKLIM
Yelkenim rüzgâr yüklü, çapam denizde.
İçimde kırlangıç sürüsü...
Dilim lal, aklım geveze.
Ne çok şey var beynimi kemiren.
Ve benim
Boş verip de anasını satamadığım.
Yüreğim açık, yüreğim kapalı.
Aklım kapı.
Kapım bir açık bir kapalı.
Buğulu sabah yelini,
Kızıl güle düşmüş çiğ tanesini tutamadım.
Sıcak, öfkeli, üzgün, küfürbaz.
Dudağımda kederli tadıyla,
Pişmanlıklarımla,
Öylece kalakaldım.
Öfkeli, üzgün ve küfürbaz.
Rüzgâr yok, yelken yok, deniz yok!
Çapam hâla elimde.
Kırgın, küfürbaz...
Seyfi Altındiş
YZKİTAP İZLERİ
Öyle miymiş?
Şule Gürbüz
Şule Gürbüz’ün Zaman ve Anlam Arasındaki Yankısı Bir kitabı roman yapan nedir? Belirli bir olay örgüsü, gelişen karakterler, diyaloglar mı? Şule Gürbüz’ün “Öyle miymiş?” adlı
İncelemeyi Oku
