geceyi iç hesaplaşmalara bölüp
düş-gün gündüzleri bütün
tüketiyor zaman
eski tadı yok sevdanın
uyku tutmuyor
kaygan ve bölücü şiirler
eşlik ediyor
akşamüstü yorgunu yağmura
gözlerime çocuk sevinciyle
süzülüyor hüzün
mevsimi hep sonbahar bir takvim yaprağı
kurutuyor köklerimi
çekiliyor suyu yüzümün
ölüyor papatyalar düşlerimde
pas tutuyor düşünce
kırılıyor zemberek
