Gitmeliyim
sürüp zamanı
arsız bir çocuk gibi önüm sıra
kanatırcasına
dişlerimle köreltip toprağı
parmaklarımla eşdiğim geleceği
toz gibi savurmalıyım geçmişe
Kal diyemem sana
akmalısın zamanın kollarında
yurduma ördüğüm danteli
teslim bayrağı çekip ruhuma
dönmeliyim sırtımı
dönmeliyim
hepinize
söyleyecek sözüm yok aslında
gitmekten gayrı eylem de
sarıp dört yanımı düşenler
beni bekliyorlar
Ellerinde karanfiller
Uzatıyorum ellerimi
Tutuyorum,
sanki yurdum
tutuyorum
sanki sevdam
damıtıp yaşımı
avuçlarca içiriyorum ama
inan artık
gitmeliyim
gitmeliyim
gitmeliyim
ardım önümde kalmadan
Vuslat AKTEPE
