Kağıt gemiler yüzüyor denizlerin küskün yüzünde,
Ve güneşin gülen tebessümünde,
Yüreğim daha bir hızlı çarpıyor,
Tek kişilik oyunlar oynanıyor şehrin bekleyişlerinde,
Ve sevda yok dercesine çığlıkları martıların,
Umutların yıkandığı,
Şairlerine ait kapaksız şiir çöplüklerinde,
Hatıralara gülümseyen,
Mevsim kurusu kelimeler uçuşuyor havada,
Yalancı kalemlerin bittiği,
Kapı önlerinde bitiyor hikayelerin,
Ve ben bütün kapıları açmadan geçiyorum,
Pusulası şaşmış tüm umutlarından yüreklerin,
Aşkların böylesine kolay seviştiği kaldırımlardan,
Ve bakmasada yüzüme,
İntihar güzelliğindeki şehrin kızlarından,
Böylesine kolay geçip gidiyorum,
Arkama bile bakmadan,
Düşüyorum teninden cümlelere,
Kurumuş bir ırmaktan ağlıyorum gökyüzüne utanarak,
Kağıt gemilere son bir kez bakıp sahte gülüşlerden,
Çekip gidiyorum,
Güneşin ellerimi tuttuğu,
Gitme dediğin sessizliklere...
KİTAP İZLERİ
Sırça Köşk
Sabahattin Ali
Sırça Köşk: Yıkılmaya Mahkûm Bir Düzenin Alegorisi Sabahattin Ali, son eseriyle sadece bir öykü kitabı değil, aynı zamanda cesur bir veda ve sarsılmaz bir ithamname
İncelemeyi Oku
