Hala ara sıra yokluyor rüyalarda,
Sönmemiş hiç gözlerindeki o ışık.
Yalnızlık, yağmur ve botları,
Yürüyor neşeyle çamurlu sularda,
Gülerek geçiyor içimden o çocuk.
Anımsıyorum, mutlu ve tek başına
Yalnız yüreğinde bir tek dünya...
Ellerinde taşırdı güneşleri,
Kağıttan gemileri hep batsa da
Gölgesiyle söndürürdü ateşleri.
Ölmeyen tek özlemdir çocuk.
Ara sıra gizlense de yalnızlığına.
