Kanatlarım var;
salınarak uçabilirim İzmir körfezinde.
kanatlarım tuzlu sulara değer, uyanırım.
Akşamdan kalma kanatlarımla
levantenlerin ayak izlerini adımlarım.
maviye takılır gözlerim, duraklarım
bir vapur iskelesinde.
martılar aşk kokar.
dalgalar içine şehir kokusu sinmiş siirler okur
şiir kokan bu şehirde.
saçlarımı savururum kordonda rüzgara
kordon boyu gerdanlık gibidir İzmirin koynunda.
sokulurum koynuna.
Deniz kokusu koyarım rakımın içine, yudumlarım.
sirtaki oynayan limanlara el sallarım.
Aksak bir ritme uyarım aheste,
nihavent makamındaki fasıllara katılırım, rehavet içinde.
günah bu kadar mı yakışır bir şehre.
