Kaldığın yerden, ufukta yağan kardan, uzlaşmaktan kurtulmaktan, gizli rüyaya uyanmaktan sanırım.. Bu sevdiğin uzak ve heyecanlı dünya, bir istek, bir delilik, farklı bir his! En uzak, en yakın, ruh kedersiz ama hafif baygın! Kalp heyecanı hissedince, hüzün, neşeli hale dönüşünce!
Hızlı, soluksuz, mağrur, arada duygusuz! Korku bir derin hayal, umut en azından faal! Kendinden önce, farklı çıkar sesin, nedendir bilinmez gerekli mi bu iyiliğin! Nasılda, derinden, soluğunda asılı kalır, kırılan bardak yerine konur. En azından yeni bir başlayıştır, yeni bir dünya, sonu belki de bu olur!
