HALVET
Namazgah tepelerde ay ışığı mahcup
Kıymet bilmediği muhabbet gecelere
Hastalık renginde uzanıyor dipsiz bozkır
Hasatsız kalkan bağbozumunda
Gönül! Bilmez misin
Böyle mi söz vermiştik kalubelada
Biçare artık derman
Kara dut bakışlara düğümlenmiş zihinler
Hayat gibi hızlı
Üstümüzden geçip giden kırlangıç
Rüzgar seyrelmiş kumaşta değiyor vücuda
Aç, kimsesiz, yalnızlıkta ne ekmek ne su
Çaresizlik gelecek korkusunda
Metal soğuklar işliyor iliklere
Kuzgun inmiş memleketime
Afyon tarlalarında mor dalgalarda
Çiçekler halvette artık rüzgarla
